ดวงจำปา ทั้งสองตอนสะบายดี ดวงจำปาSeptember 30 2009 at 10:46 AM AloneinthedarK บทประพันธ์ของ AloneinthedarKนักรบกำลังมองความสับสนวุ่นวายของชาวบ้านในตลาดท่าเสด็จ หลังข้ามมาจากจุดผ่านแดนบริเวณสะพานมิตรภาพไทย-ลาวอ้าย อ้ายนักฮบแม่นบ่? เขา หันไปเห็นสาวน้อยน่ารักร่างโปร่งบางยืนยิ้มตาหยี ผิวขาวอมชมพูนวลเนียน ผมดำยาวตรงถึงเอว เธอใส่เสื้อผ้าฝ้ายสีขาวแขนสั้น นุ่งซิ่นน้ำเงินกรอมเท้าดูสบายตา เธอคงเป็นไกด์ของบริษัททัวร์ที่เขาติดต่อไว้สาวน้อยพนมมือไหว้ ใช่ครับ เขายิ้มให้แล้วพยักหน้ารับ พลางรับไหว้เธอสะบายดี ข้อยซื่อจำปา เปนไกด์นำอ้าย อ้ายมาเที่ยวผู้เดียวแม่นบ่? สบายดี แม่นแล้ว ดวงตาเล็กๆเป็นประกายอ่อนโยนจนชายหนุ่มรู้สึกอบอุ่นอย่างประหลาดเมื่อประสาน สายตากับดวงตาคู่นั้น เขาจึงตอบล้อเธอไปในภาษาอีสานสำเนียงภาคกลาง อ้ายมาเขียนสารคดี มาอยู่เที่ยวหลายวันนะ เจ้านำอ้ายได้บ่ล่ะ? ได้ซี้ สาวน้อยยืดอกวางมาด ข้อยนี่ล่ะ นำอ้ายเที่ยวได้ทุกหม่องทั่วประเทด สะบายยย บ่ได้ตั๋วเด๊ เขาหัวเราะเบาๆกับท่าทางขี้เล่นของเธอ เอาๆ ไปเถอะ จะบ่ายโมงแล้ว โม้ไม่โม้ เดี๋ยวได้รู้กัน ทั้ง สองนั่งรถสองแถวเล็กที่เช่าเหมาวัน โดยเริ่มจากไปกราบนมัสการพระธาตุหลวง แสงตะวันบ่ายสาดสะท้อนสีทองทั่วองค์พระธาตุระยิบระยับจนตาพร่านักรบเดินสำรวจไปโดยรอบพลางฟังเสียงใสของไกด์สาวบรรยายเจื้อยแจ้ว เดินกันอยู่นานจนเหงื่อซึม เขาจึงชวนเธอไปนั่งพักที่ต้นโพธิ์ใหญ่จำปา เหงื่อตกหน้าแดงเป็นลูกตำลึง ผิวขาวบริเวณลำคอและต้นแขนกลายเป็นสีชมพูระเรื่อ เขาแอบมองเมื่อเธอหยิบพัดไม้ด้ามเล็กมาพัดคลายร้อน เธอนิ่งเหมือนลังเลนิดนึง ก่อนจะหันมาพัดให้เขา ท่าทางขมีขมันน่ารักบ่ต้องมาพัดให้อ้ายก็ได้ จำปาร้อนก็พัดให้ตัวเองเถอะ ตามสบาย คำตอบขึงขังที่ย้อนกลับมาทำให้เขาอมยิ้มพลางหัวเราะเบาๆบ่ได้ อ้ายปนลูกทัวกิตติมาสัก จำปาสิต้องบริการฮื้ออ้ายประทับใจที่ซู๊ดดด ทั้ง สองออกจากพระธาตุหลวงเกือบบ่ายสี่โมง จำปาพาไปที่ประตูไซย อนุสรณ์สถานที่ระลึกถึงประชาชนผู้เสียชีวิตในสงครามการปฏิวัติของพรรค คอมมิวนิสต์เมื่อเดินขึ้นไปจนถึงชั้นบนสุด สายลมเย็นพัดโชยเบาสบายคลายความร้อน ผมยาวดำเป็นเงาของจำปาสยายสะบัดกลิ่นหอมสดชื่น เธอชี้ชวนให้ชมสถานที่สำคัญต่างๆของกำแพงนะคอนคนลาวบ่เอิ้นเวียงจัน เวียงจันมีอีกหม่องนึง หม่องนี้คนลาวเอิ้นกำแพงนะคอน เหรอ แล้วสาวลาวเนี่ย งามเหมือนจำปาทุกคนหรือเปล่า? คำถามแซวแบบทีเล่นทีจริงของหนุ่มไทยทำเอาเธอชะงัก ก่อนจะเอาพัดไม้ตีแขนเขาเบาๆอ้ายเว้าจังซี้ จำปาสิตอบจั๋งใด๋ เฮากลับเต๊อะ อ้ายสิได้พักผ่อน พูดจบเธอก็ก้มหน้างุดรีบเดินนำเขาลงบันไดไป หน้าหวานของเธอเป็นสีชมพูเข้มแข่งกับตะวันที่กำลังจะตกดินเปนหยังละเอื้อย ยิ้มน่อยยิ้มใย้ คึดฮอดผู้ใด๋อยู่น้า เสียงน้องสาวหล่าของเธอส่งเสียงมาจากด้านหลังจำปานั่งเหม่อมองพระจันทร์เพราะคืนนี้เธอนอนไม่หลับ ปากสวยอมยิ้มเมื่อนึกถึงถ้อยคำหยอกเอินของหนุ่มไทยร่างใหญ่เสียงหัวเราะคิกคักดังขึ้นมาอีกจนเธอคว้าหมอนตีไปที่ก้นของน้องสาวตัวแสบเบาๆพลางกระซิบ นอนได้แล้วน้อย บ่ย่านเอื้อยตีบ่? น้องน้อยนอนตัวกระเพื่อมหัวเราะแบบไม่มีเสียง จำปาส่ายหน้าอมยิ้มด้วยความเอ็นดู ก่อนจะล้มตัวลงนอนกอดร่างเล็กๆนั้นหลับไปด้วยกันวันรุ่งขึ้นครึ่งวันเช้าชายหนุ่มทำธุระกับทางเมืองไทย เลยนัดเจอกับไกด์สาวในตอนบ่ายจำปาจองตั๋วหรือยัง? เป็นประโยคแรกที่ชายหนุ่มทักเมื่อเจอกัน หน้าตาเขาดูเคร่งเครียดเพราะรถทัวร์ไปหลวงพระบางมีคนขึ้นไปนั่งและยืนจนแน่น เอี้ยดอ้ายบ่ต้องตกใจ๋ เฮาจะไปวังเวียงก่อน ไกด์สาวยิ้มพลางพาเขาไปจองตั๋วรถเพื่อไปวังเวียงทำไมต้องไปวังเวียงก่อนล่ะ เขายังไม่หายสงสัยวังเวียงเมืองงาม ทำมะซาดงามหลายๆ เปนหม่องผ่านไปฮอดหลวงพะบาง เฮาแวะก็บ่เสียเวลาหลาย เซื่อไกด์เถอะอ้ายลูกทัวคนดี ประโยคสุดท้ายทำให้เขาหัวเราะ นั่นสินะ เขาจะมารู้ดีไปกว่าไกด์ได้ยังไง อารมณ์หงุดหงิดเคร่งเครียดหายไปทันทีเกือบ ห้าชั่วโมงบนรถทัวร์คร่ำคร่า บนถนนที่ขโยกเขยกเหมือนทางเกวียน นักรบกลับรู้สึกอยากให้การเดินทางนี้ยาวนานไม่สิ้นสุด เพราะแก้มใสของสาวสวยที่ซบแนบอยู่กับบ่าซ้ายเขาหันไปมองนอกหน้าต่าง นาข้าวเขียวอ่อนระบัดยอดพริ้วตามสายลมเย็น ห่างออกไปเป็นขุนเขาใหญ่เงื้อมที่มีฝนโปรยอยู่ไกลๆเขายิ้มสดชื่นพลางระบายลมหายใจอย่างเป็นสุข มือขวาเขียนยุกยิกลงในสมุดโน้ตอย่างแผ่วเบาเพราะเกรงว่าจะรบกวนไกด์สาวแว่บ หนึ่งที่เขาหันกลับมามองเธอ ตาซุกซนซอนผ่านเข้าไปในคอเสื้อสาวน้อย วันนี้เธอใส่เสื้อแขนยาวโปร่งบางสีฟ้าอ่อน ร่องอกขาวนวลเนียนเบียดชิดไหวกระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะการหายใจทำให้เขาต้องกลืนน้ำลาย เริ่มตั้งสมาธิกับการเขียนใหม่ แต่ใจมันไม่อยู่กับเนื้อกับตัวเสียแล้วฟ้าครื้มคำรามแวบแปลบจากที่ไกล จำปาแหงนหน้าดูท้องฟ้าอย่างกังวลอ้าย เฮารีบหาหม่องพักก่อนเถอะ ฝนสิเทแล้ว สอง หนุ่มสาวเดินกึ่งวิ่งตามกันไปที่เฮือนพักเล็กๆที่อยู่ไม่ไกลนัก แทบจะทันทีที่ก้าวเข้าไป ฝนเม็ดโตก็กระหน่ำสาดสายอย่างไม่ลืมหูลืมตาลุง แก่ๆท่าทางเป็นเจ้าของเฮือนเดินเข้ามาคุยกับจำปา อ้าย มีห้องเดียว หม่องอื่นก็อัดหมดแล้ว อ้ายพักได้บ่ เธอทำหน้าจ๋อยจนเขาสงสารได้สิ แล้วจำปาล่ะ จะนอนที่ไหน? เธอหันไปรอบๆ นอนหน้าห้องอ้ายแล้วกันเนาะ ไม่ได้สิ จำปาเป็นผู้หญิง จะมานอนนอกห้องได้ยังไง แล้ว แล้ว สาวน้อยอึกอักทำท่าจะแย้งแต่ก็เถียงไม่ออก หน้าเป็นสีชมพูเธอยืนทำอะไรไม่ถูกจนเขาเดินไปจ่ายเงินแล้วหิ้วกระเป๋าทั้งสองใบเดินนำหน้าเธอเข้าห้องพักกลัวอ้ายบ่? นักรบถามยิ้มๆขณะวางกระเป๋าไว้มุมห้อง มองสาวน้อยที่ยืนเกาะอยู่หน้าประตูเขาเดินมานั่งลงที่เตียงไม้ บ่ต้องกลัว อ้ายบ่รังแกจำปาดอก คืนนี้จำปานอนเตียงนะ อ้ายจะนอนพื้นเอง เธอสั่นหัวจนผมกระจาย บ่ได้ อ้ายเปนลูกทัว อีกอย่าง จำปาเปนแม่หยิงสินอนสูงกว่าบ่ได้ เขายิ้มในคำตอบซื่อๆของเธอ งั้นบ่ต้องนอน นั่งคุยกัน ตกลงไหม? ก็ดี เฮานั่งโอ้โลมกันซอดแจ้งโลด คำตอบของเธอทำให้เขาชะงัก พูดพลางยิ้มดวงตาเป็นประกาย โอ้โลม? เธอทำตาโตโบกไม้โบกมือ บ่ใซ่โอ้โลมพันนั้น โอ้โลมพาสาลาว คือรมกั๋น สนทะนากั๋นจนสว่าง อ้ายนี่เนาะ สาวน้อยค้อนเขาให้หนึ่งวงว่าแต่ชักหิวแล้วสิ จะไปหาอะไรกินที่ไหนล่ะเนี่ย? นักรบทำหน้านิ่วเอามือลูบท้องจำปายิ้มกว้างเดินไปเปิดกระเป๋าของเธอหยิบข้าวเหนียวและไก่ย่างออกมาส่งให้ มานำจำปา บ่ย่านอดเนาะ เธอเห็นเขาลังเลที่จะรับ บ่คิดเงินเด๊ ไม่กลัวคิดเงินหรอก อ้ายกลัวจำปาจะอด สาวน้อยยัดเยียดใส่มือเขาจนได้ จำปาบ่ค่อยกิ๋นข่าวแลง เตรียมมาเผื่ออ้ายน่ะ พระจันทร์ขึ้นแล้ว แสงนวลใยกระจ่างพาดผ่านบานหน้าต่าง หรีดหริ่งเรไรส่งเสียงวิเวกหวาน ในห้องน้อยไม่มีไฟฟ้าสองหนุ่มสาวนั่งคู่กันอยู่บนเตียง หลังพิงหัวเตียงห่มผ้าผืนเดียวกันนักรบหันมากระซิบถามสาวน้อย จำปาอายุเท่าใด? ซาวสอง อ้ายล่ะ? สามสิบเจ็ด คิกๆ เฒ่าเนอะ เธอย่นจมูกทำหน้าล้อเดี๋ยวโดนๆ เรียนจบหรือยัง? เฮียนสำเร็ดแล่ว เฮ็ดเวียกได้บ่ถึงปี๋ เขายิ้มก่อนยิงคำถามเด็ด แล้วมีแฟนหรือยัง? เจอคำถามนี้เข้าไกด์สาวหน้าเป็นสีชมพูเสเหลือบตามองเพดานทำท่าหยุดคิดนิดนึงก่อนจะตอบ บ่บอก หรอ เขามองออกไปนอกหน้าต่าง แล้วแกล้งถอนหายใจแบบนี้แฟนจำปาคงคิดถึงแย่สิ ออกมาทำงานไกลๆหลายๆวันแบบนี้ บ่ บ่ได้บอกว่ามีซะน๊อย เสียงตอบเบาเหมือนกระซิบของเธอทำให้ชายหนุ่มยิ้มอยู่ในความมืดอากาศยามดึกหนาวเย็นจนสองร่างอุ่นต้องมาเบียดแนบชิด จำปาผล็อยหลับซบไหล่เขาอีกครั้งหน้าใสแจ่มกระจ่างแม้อยู่ในความมืดสลัวราง เขาอดใจไม่ได้ที่จะก้มลงจุมพิตหน้าผากเธอเบาๆ สาวน้อยลืมตามองเขาอย่างตกใจผู้ใดเว้าว่าบ่รังแก อุ้ย ปากจิ้มลิ้มเอ่ยยังไม่ทันจบประโยค เขาก็จูบแก้มของเธออีกครั้งความหอมละมุนของเนื้อสาวที่ปราศจากสิ่งเติมแต้มทำให้ชายหนุ่มสุดที่จะอดใจไหว สองแก้มนวลโดนหนุ่มไทยจูบเอาๆจนเธอไม่รู้จะหลบไปทางไหนอ้าย ข้อยย่าน อ้ายรังแก เธอทั้งอายทั้งตกใจ มือน้อยยกขึ้นปิดปากร้ายของชายหนุ่มเสียงเว้าวอนอ่อนหวานและหยาดน้ำใสที่คลออยู่ในตาทำให้เขาใจหาย อ้ายขอโทษ จำปา อ้ายเผลอลืมตัวไป บ่เปนหยัง ลืมบ่อยบ่ดีเน้อ รอยยิ้มของเธอทำให้เขายิ้มออกมาได้เสียงเพลงในวิทยุล่องลอยมาตามลม สาวน้อยฮัมทำนองเพลงตาม นักรบฟังอย่างสนใจเพลงอะไรเหรอจำปา ทำนองเพราะดีนะ เพลงดวงจำปา ผู้ใดเปนซาวลาว ผู้นั้นฮ้องเปน งั้นร้องให้ฟังหน่อยสิ แล้วเสียงหวานของสาวลาวก็แว่วแผ่วเบาอยู่ในความมืดโอ้ดวงจำปา เวลาซมน้องนึกเห็นพันซ้อง มองเห็นหัวใจเฮานึกขึ้นได้ ในกลิ่นเจ้าหอมเห็นสวนดอกไม้ บิดาปลูกไว้ ตั้งแต่นานมาเวลาง่วมเหงา เจ้าซ่วยบรรเทา เฮาหายโศกาเจ้าดวงจำปา คู่เคียงเฮามา แต่ยามน้อยเอยกลิ่นเจ้าสำคัญ ติดพันหัวใจเปนน่าฮักใคร่ แพงไว้เซยซมยามเหงาเฮาดม โอจำปาหอมเมื่อดมกลิ่นเจ้า ปานพบชู้เก่า ที่พรากจากไปเจ้าเปนดอกไม้ ที่งามวิไล ตั้งแต่ใดมาเจ้าดวงจำปา มาลาขวัญฮัก ของเฮียมนี้เอยโอ้ดวงจำปา บุปผาเมืองลาวงามดั่งเดือนดาว ชาวลาวเพิ่งใจเกิดอยู่ภายใน แดนดินล้านซ้างถ้าได้พลัดพราก หนีไปไกลจาก บ้านเกิดเมืองนอนเฮาจะเอาเจ้า เปนเพื่อนบรรเทา เท่าสิ้นซีวาเจ้าดวงจำปา มาลางามยิ่ง มิ่งเมืองลาวเอย.ลำน้ำซองไหลเรื่อยเอื่อยเนิ่นช้าเหมือนวิถีชีวิตผู้คนสองฟากฝั่ง นักรบยืนพิงสะพานไม้ถ่ายรูปทิวทัศน์เพื่อประกอบการเขียนเขา หมุนตัวไปเรื่อยๆหาวิวจนเห็นสาวน้อยผมยาวยืนกอดอกพิงสะพานตาเหม่อลอยไปแสน ไกล เสื้อแขนกุดสีแดงตัดกับผิวขาวเป็นยองใย ซิ่นสีปีกแมลงทับแนบเนื้อเห็นเอวเว้าคอดและสะโพกกลมมน มือเขายกกล้องขึ้นถ่ายโดยอัตโนมัติจำปาได้ยินเสียงกดชัทเตอร์ เธอเลิกคิ้วแปลกใจนิดหน่อยแต่ก็หันมายิ้มหวานให้กล้อง ในขณะที่เขาลดมือลงอ่าว อ้ายบ่ได้ถ่ายฮูปจำปาบ่? ปล่าว อ้ายถ่ายวิวหลังจำปาโน่น เปนหยังบ่ถ่ายฮูปจำปากะวิวล่ะ? เขาพูดกลั้วหัวเราะ กลัววิวไม่สวยน่ะสิ ยิ้มหวานหุบกลายเป็นจวักทันที หัวแม่มือน้อยยกให้กับชายหนุ่ม อ้ายเว้าบ่ดี จำปาเคียดแล้วเด๊ ไปๆ นำไปดูถ้ำฤาษีกันดีกว่า เขาพูดพลางหัวเราะพลางด้วยอารมณ์เป็นสุขที่ได้หยอกเอินไกด์สาวทั้งสองเดินกันร่วมชั่วโมงก็มาถึงถ้ำฤาษีโอ้โฮ สูงไม่ใช่เล่นนะเนี่ย นักรบแหงนคอมองดูความสูงชันที่ต้องปีนกะไดไม้ขึ้นไปเปนหยังละอ้าย ย่านควมสูงบ่? คิกๆ เธอได้ทีหัวเราะคืนบ้างไหวบ่? เฒ่าแล้วเด๊ เขามองปากจิ้มลิ้มที่ยิ้มเยาะท้าทายแล้วส่ายหัว เด็กหนอเด็กเอ้า เก่งนักก็ปีนนำไป เขาให้เธอปีนตามคนนำทางขึ้นไปก่อนความสูงชันของหน้าผาและความบอบบางของบันไดไม้ทำให้ร่างใหญ่ของเขาซวนเซหลายครั้ง ทันใดนั้นเอง แคว๊กกกกก เสียงผ้าขาดดังยาวสะท้อนก้องบริเวณปากถ้ำ สาวน้อยเหยียบชายซิ่นของตัวเองในขณะก้าวขาปีนขึ้นไป เธอเสียหลักร่วงลงบนร่างชายหนุ่มที่ปีนตามหลังมา ทั้งสองหล่นลงพื้นเสียงดับตุ๊บใหญ่ ไกด์สาวนั่งคร่อมทับอยู่บริเวณกลางตัวของชายหนุ่ม ซิ่นสวยขาดด้านหน้ายาวขึ้นไปเกือบถึงเอว เผยขาอ่อนเรียวเนียนขาวจ๊วะและด้วยเธอนั่งหันหน้าไปทางเขา เลยแลเหลือบไปเห็นกางเกงในสีขาวบางเบาภายใต้ผ้าซิ่นแค่ชั่วแวบจำปาหุบขาหน้าแดงยิ่งกว่าลูกตำลึง สองมือจับชายผ้าที่ขาดชะเวิกออกเข้าหากันแต่เธอยังลุกไม่ขึ้นเพราะความจุกและเคล็ดขัดยอกไปไหวบ่คับ? เสียงคนนำทางแว่วมาจากด้านบน เขาเห็นด้านหลังของเธอที่นั่งทับร่างเหยียดยาวของนักรบไว้บ่ไหวแล้วครับ ไม่เป็นไร ค่าตั๋วบ่ต้องคืนเน้อ ชายหนุ่มตะโกนตอบ คนนำทางผลุบหายเข้าไปในถ้ำทันทีนักรบหันมาสำรวจร่างเล็กตรงหน้า จำปา เจ็บตรงไหนบ้างไหม? เธอนิ่วหน้าและพยายามขยับตัวออกจากร่างของเขาจุก อ้าย อูยยยย เธอเลื่อนตัวลงมานั่งบนพื้นข้างๆเขาเป็นไงล่ะคนเก่ง ยังขึ้นไปไม่ถึงชั้นแรกเลย สงสัยได้ทัวร์กันแค่นี้ หรือไง? เขาพูดยิ้มๆจำปาขอโทด เสียงอ่อยๆกับสีหน้าเสียใจปนเจ็บปวด ทำให้เขาอดสงสารไม่ได้ไม่เป็นไรๆ ว่าแต่จำปาเถอะ เดินกลับไหวไหม ปากพูดกับสาวน้อยแต่สายตาอดชำเลืองลอดชายผ้าที่ขาดลึกไปถึงกางเกงในตัวน้อย นั้นอีกครั้งจำปาขาสวยจังเลย นักรบเอ่ยขึ้นขณะที่ทั้งสองพักเพื่อบรรเทาความจุก สายตาของเขากรุ้มกริ่มจนเธอต้องหลบสายตาไปทางอื่นร่างเริ่มสั่นน้อยๆด้วยความรู้สึกแปลกๆ เธอพยายามเบี่ยงขาหลบสายตาร้อนแรงที่ซอกซอนลึกล้ำ อารมณ์หวิวหวามวาบไหวเกิดขึ้นในใจนักรบค่อยๆชันกายลุกขึ้นช้าๆ ค่อยๆขยับแขนขาดูว่าไม่มีอะไรหักแล้วเขาก็ค่อยๆพยุงเธอขึ้นช้าๆ เขาประคองไกด์สาวที่เดินกะเผลกเพราะข้อเท้าซ้ายแพลง เดินกลับยังไม่ถึงครึ่งทาง ฟ้าสีเทาเข้มก็โปรยสายฝนลงมาอีกครั้งฮ่าๆๆๆ ให้มันได้อย่างงี้ เขาส่ายหน้าหัวเราะอย่างประชด ห่วงก็แต่เธอที่พยุงอยู่ข้างกายซึ่งเกือบจะเดินไม่ไหว พิรุณฉ่ำเย็นทำให้หนาวสะท้านไปทั้งกาย ร่างเล็กดูเผือดซีดตัวสั่นเป็นลูกนกเขาเห็นเถียงน้อยคร่ำคร่าหลบลึกอยู่ในป่าหญ้า จึงอุ้มร่างจำปาแล้วรีบจ้ำเข้าไปหลบฝนในนั้นสอง หนุ่มสาวตัวสั่นเพราะชุ่มฝนเย็นฉ่ำ นักรบถอดเสื้อกางเกงออกผึ่ง สายตาเหลือบไปเห็นผ้าผวยเก่าๆผืนหนึ่งวางอยู่มุมเถียง มันยังดูสะอาดเลยนำมาเช็ดผมของจำปา เธอปรือตาขึ้นยิ้มเซียวๆหนาวไหม อ้ายขอถอดเสื้อผ้าจำปาออกนะ เขาเอ่ยพลางเริ่มปลดกระดุมเสื้ออ้าย สิเฮ็ดหยัง? เธอตกใจจับมือเข้าไว้ถ้าขืนอยู่เปียกๆแบบนี้ ก็เป็นปอดปวมน่ะสิ เขาขืนปลดกระดุมเสื้อเธอออกจนหมดจำปายกมือขึ้นบังอกด้วยความอาย ร่างขาวสล้างอยู่ในแสงสลัว นักรบกลืนน้ำลายลงคอ ก่อนจะถอดซิ่นขาดของเธอออกไปความปรารถนาตามธรรมชาติกระตุ้นเร้าให้หวิวหวามเมื่อแนบชิด สองสายตาประสานสื่อสัมพันธ์โดยไม่จำเป็นต้องมีคำพูดนักรบก้มลงจูบปากสาวน้อยในอ้อมกอดอย่างอ่อนโยน เธอหลับตาพริ้มกายสั่นเทาเมื่อลิ้นของเขาแทรกเข้ามากระหวัดเกี่ยวกับลิ้นเธอมือ เขาเลื่อนไปปลดตะขอยกทรงเพื่อเกาะกุมเต้าอ่อนและเริ่มบีบคลึงเบาๆ ปากรกหนวดจุมพิตพรมไปจนทั่วใบหน้าหวาน ก่อนจะระเรื่อยลงมาที่ซอกคอหอมกรุ่นและเนินอกลิ้นร้ายรัวเร็วไปที่ปลายยอดทับทิมสีชมพูทั้งสองข้างสลับกันไปมา อา อ้าย จำปาสะท้านแอ่นทรวงรับการเล้าโลมสองแขนที่คิดจะผลักดันกลับกลายเป็นกอดกดใบหน้าเขาให้จมลงกับร่องอก เขาค่อยๆดันกายเธอให้นอนราบลงไปกับพื้นเถียงหน้า ของชายหนุ่มยังคลุกเคล้าอยู่กับสองเต้าชูชัน ยอดถันสีชมพูเป็นเม็ดสวยจนเขาดูดชิมไม่รู้เบื่อ เสียงครางเบาๆของสาวน้อยบอกถึงอารมณ์ที่วาบหวามเขาลากลิ้นลงมาชิมหน้า ท้องแบนเรียบและสะดือกลมมน โดยใช้สองมือบีบคลึงสองเต้าอ่อนอยู่อย่างไม่ให้ขาดช่วง หนวดแข็งสากทิ่มตำเนินท้องน้อยทำให้จำปาเสียวซ่านจนครางเบาๆไม่หยุดเขาถอดกางเกงในตัวบางของเธอออกช้าๆ สองมือจำปาปกปิดหลืบเร้นด้วยความขวยเขินชายหนุ่มก้มลงดึงมือเธอออกอย่างอ่อนโยนแล้วกดจมูกจมลงบนเนื้อเนินนุ่มสูดดมความหอมของกลีบจำปาปิดสนิท ลมหายใจร้อนผ่าวกระทบเนินกลีบสาวน้อยเสียวจนครางเสียงสั่นลิ้นของเขาเริ่มตวัดเลียไปที่เม็ดเกสรแผ่วเบาแต่รวดเร็ว สองมือเธอจับประคองหัวชายหนุ่มที่กำลังดื่มชิมน้ำหวานหอมจากกลีบและเกสรอูยยย อ้ายย อาาาา โอ๊ะ โอ๊ววว ร่างขาวแอ่นสะท้านเมื่อถึงที่สุดแห่งความหฤหรรษ์เป็นครั้งแรกในชีวิตนัก รบยกกายขึ้นมองดูร่างนวลที่ยังสั่นน้อยๆด้วยความเสียวที่ยังหลงเหลือ เขาก้มลงไปจูบปากจิ้มลิ้มนั้นอีกครั้ง ตัวของเขาเอนลงทาบทับบนตัวจำปาแท่ง เอ็นที่แข็งโชนเสียดสีเข้ากับซอบกลีบฉ่ำ เขากดลงไปช้าๆ หัวบักบานเบียดกลีบจำปาจนยับยู่ เธอขมวดคิ้วด้วยความเจ็บ เขาบีบคลึงเต้าอ่อนในขณะที่ฝืนดันจน กรึบ หัวบานคล้ำจมหายเข้าไปในกลีบมิดเงี่ยง น้ำตาแห่งความเจ็บปวดรินออกมาทางหางตาของเธอเจ็บมากหรอ จำปา เขาอดห่วงเธอไม่ได้ ทั้งๆที่พยายามทำรักอย่างแผ่วเบาที่สุดแล้ว แต่เพราะความบริสุทธิ์ของสาวน้อยและความแตกต่างของขนาดร่างกายเธอลืมตาขึ้นสบตาเขา พยายามส่ายหน้าอย่างสุดฝืนทนหน่อยนะ เจ็บแป๊บเดียว เขาเริ่มกระดกเอวซอยสั้นๆ เสียงครางเบาๆของจำปาดังขึ้นอีกครั้งความเจ็บปวดลดลง แต่ความคับแน่นของดุ้นเอ็นใหญ่ยังเป็นความรู้สึกที่แปลกประหลาดสำหรับเธอนักรบเห็นว่าเธอเริ่มคลายเจ็บเขาก็โหย่งตัวขึ้นช้อนข้อพับขาเธอไว้กับศอก แล้วเริ่มสาวลำยาวเข้าออกในจังหวะที่เร็วขึ้นอูยยยย อ้ายย โอยยยยยย เสียงครางระงมของเธอดังเรื่อยๆ ความเจ็บแทบจะขาดหายไป แต่ความเสียวซ่านในซอกกลีบนั้นกลับพุ่งทวีสุดจะทานทนเสียงเนื้อกระทบเนื้อดังตั่บๆๆๆ จนในที่สุดทั้งสองก็เดินทางถึงจุดหมาย เสียงครวญระงมแผ่วเบาบางจนเงียบลงนักรบกอดจำปาที่กำลังสะอื้นไห้อยู่แผ่วเบาอ้ายขอโทษที่รังแกจำปา อ้ายขอรับผิดชอบในสิ่งที่ทำลงไป เธอสบตากับเขาด้วยน้ำตานองหน้า เปนควมผิดจำปานำ จำปาบ่ห้ามอ้าย อ้ายสัญญาว่าจะดูแลจำปาไปตลอดชีวิต เขากอดร่างเธออย่างอ่อนโยน สาวน้อยไม่ตอบคำใด แต่รอยยิ้มบางๆที่ผุดขึ้นแทนน้ำตาที่กำลังเหือดแห้งทำให้ชายหนุ่มยิ่งมั่นใจว่าเขาจะทำตามคำสัญญาที่ให้ไว้กับเธอไก่ ขันแข่งกันเสียงขรมเมื่อย่ำรุ่ง สองหนุ่มสาวนอนหลับซบกันอยู่บนเถียง เมื่อจำปาลืมตาขึ้นก็พบหน้าคมของหนุ่มไทยห่างจากหน้าเธอไม่กี่นิ้ว หน้าตาเขาเวลาหลับดูอ่อนโยนอบอุ่นเธอเอานิ้วแตะแก้มเขาเบาๆ เมื่อเห็นว่ายังไม่มีทีท่าจะตื่น สาวน้อยก็ลากนิ้วเล่นไปตามไรหนวดเหนือปากใบหน้านั้นเริ่มยิ้มน้อยๆ ก่อนจะอ้าปากอมนิ้วเล็กของเธอแล้วทำท่าจะกัดอ้าย อ้าว นิ้วจำปาหรอกหรอ ว้า กำลังฝันว่าจะกินไก่ย่างอยู่เลย เธอทุบเขาเบาๆด้วยความเขินก่อนจะลุกขึ้นไปเตรียมตัวเดินทางจำปาพับซิ่นที่ขาดทบกันแล้วเอามาใส่ ดูเหมือนกระโปรงสอบแต่ก็พอกล้อมแกล้มเดินกลับได้ทั้งสองเดินกลับมาอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าที่ห้องพักก่อนจะจองตั๋วรถทัวร์เพื่อเดินทางต่อไปถึงหลวงพะบางในตอนบ่ายไกด์ สาวเดินกะเผลกเล็กน้อยแต่ยังยิ้มแย้มแจ่มใสเหมือนเดิม เมื่อเก็บของเข้าที่พักแล้วเธอก็อาสาพาเขาเที่ยวต่อทันที แม้ว่านักรบจะพยายามทัดทานให้เธอพักผ่อนบ่ได้ บ่ได้ จำปาบ่เจ็บหลาย เธอรั้นจนเขาต้องตามใจวังเจ้ามหาซีวิด ฝรั่งเพิ่นออกแบบ เปนแบบฝรั่งผสมลาว เมื่อหลังเปลี่ยนแปลงการปกครอง เพิ่นแปงเปนพิพิดทะพัน จำปาเดินนำพลางบรรยายอย่างไม่เหน็ดเหนื่อย จนนักรบต้องจูงเธอไปนั่งเพื่อพักขา ส่วนตัวเขาเดินหามุมถ่ายรูปไปเรื่อยๆจำปานั่งมองร่างใหญ่ที่ขะมักเขม้นถ่ายรูปแล้วก็อมยิ้ม ในใจหวนคะนึงไปถึงคืนวานเธอไม่นึกว่าหนุ่มไทยท่าทางเคร่งเครียดบ้างานจะมีอารมณ์ที่อบอุ่นอ่อนโยนและสุดแสนโรแมนติก ใจของสาวน้อยล่องลอยอยู่ในภวังค์แสนหวานจำปา จำปา เธอสะดุ้งหันมาเห็นนักรบนั่งยิ้มอยู่ใกล้ๆใจลอยไปถึงไหนแล้วจ๊ะ? สาวน้อยทำตาโต บ่ อ้ายมานั่งโดนแล้วบ่? มานั่งดูจำปายิ้มใจลอยสักพักแล้วล่ะ คิดถึงเรื่องเมื่อคืนหรอ? หน้าสวยเปลี่ยนเป็นสีชมพูเข้ม เฮาไปไหว้พระบางนำกันเถอะอ้าย พูดจบเธอก็เดินนำชายหนุ่มไปหอพระบางซึ่งอยู่ภายในบริเวณวัง เขามองตามหลังเธอไปพลางยิ้มอย่างเป็นสุขพระพักตร์ปราณีขององค์พระบางทอดเนตรลงมายังสองหนุ่มสาวต่างเชื้อชาติที่นั่งพับเพียบอธิษฐานขอพรเมื่อ กราบสามครั้งแล้ว นักรบหันมามองแก้มนวลและปากหมุบหมิบขอพร ขนตายาวงอนพริ้มเวลาหลับตา เมื่อเธอกราบพระแล้วก็หันมายิ้มกับชายหนุ่มอธิษฐานขอพรอะไรกับท่านจ๊ะ? นานจัง ก็ขอให้หมู่ญาติเปนสุข อยู่สะบาย บ่เจ็บบ่ไข้ หลานๆโตไว เฮียนเก่ง แล้ว แล้วก็ขอให้อ้ายเปนสุขนำ เขายิ้มก่อนจะเอื้อมไปกุมมือน้อยของจำปา อ้ายขอข้อเดียว อ้ายขอให้เวลาที่เราอยู่ด้วยกัน เป็นช่วงเวลาที่มีแต่ความสุข สองหนุ่มสาวเดินขึ้นพระธาตุพูสียามตะวันชิงพลบ สองข้างทางร่มรื่นไปด้วยต้นลั่นทม จำปาคว้าดอกหนึ่งไว้ได้ก่อนที่จะร่วงลงดินอ้าย นี่ดวงจำปา ดอกไม้ประจำซาดลาว เธอส่งให้กับชายหนุ่มอ๋อ เมืองไทยเขาเรียกดอกลั่นทม จริงๆเดี๋ยวนี้เขาเปลี่ยนชื่อเป็นลีลาวดีแล้วล่ะ ทั้งสองคนเดินขึ้นไปพลางคุยไปพลางเปนหยังเปลี่ยนซื่อละอ้าย? เพราะลั่นทมความหมายไทยมันไม่ดี คนเลยไม่นิยมปลูก ส่วนใหญ่จะปลูกตามวัดมากกว่าน่ะจ้ะ พอเปลี่ยนชื่อแล้วก็เลยนิยมปลูกกันมากขึ้น นักรบพูดพลางถอนใจทั้งๆที่ความหมายที่แท้จริงของมันโรแมนติกมากๆ อยากฟังไหม? จำปาพยักหน้าอย่างกระตือรือร้นลั่นทมในภาษาไทย กร่อนมาจากคำว่า สรัญธม ในภาษาเขมร แปลว่า เขาจบประโยคแล้วหยุดยืนนิ่ง ทำให้สาวน้อยหยุดตามเขาบรรจงทัดหูจำปาด้วยดวงจำปาก่อนจะกุมมือทั้งสองของเธอไว้ ดวงตาเป็นสื่อลึกลงไปถึงดวงใจแปลว่า รักมาก เขาพูดก่อนจะจุมพิตมือเล็กๆของเธอจำปาอายหันหน้าไปทางอื่น สีชมพูระเรื่อไล่ขึ้นมาจรดใบหูตั๋วบ๊อ? เธอเอ่ยแก้เขินไม่ได้โกหกนะ จะฟังที่มาไหมล่ะ เขากล่าวแล้วจูงมือเธอเดินต่อมีพระราชาเขมรองค์หนึ่ง พระองค์บอกรักกับพระราชินีใต้ต้นไม้นี้ พระองค์เลยตั้งชื่อต้นไม้ว่า รักมาก เพื่อเป็นอนุสรณ์ความรักของพระองค์ จำปาฟังเพลิน อ้ายฮู้หลาย มาเปนไกด์นำจำปาบ่ ก็ดีนะ งั้นจำปามาเป็นลูกทัวร์ แต่ไกด์คนนี้ไม่คิดค่าแรงเป็นเงินนะ แล้วคิดเป็นหยัง ไกด์สาวตกหลุมพรางคิดเป็น พูดจบก็ยกมือจำปาขึ้นจูบอีกครั้ง สายตากรุ้มกริ่มเจ้าชู้จนเธอสะบัดมือเขาออกจากการเกาะกุมเบาๆบ่รมนำแล่ว ฟ้าวเดินเถอะ จำปารีบเดินนำขึ้นสู่ยอดพูสีแสงของตะวันพลบสาดย้อมลำน้ำโขงเป็นสีทอง หลังจากนมัสการองค์พระธาตุ สองหนุ่มสาวเดินไปมาถ่ายรูปอย่างเพลิดเพลินจำปายิ้มอย่างมีความสุข สีทองอาบไล้เรือนร่างโดยมีลำโขงและหลืบเขาเป็นฉากหลังนักรบกดชัทเตอร์พลางรำพึง งามเหมือนสวรรค์ อ้ายเว้าหยัง? ปล่าวจ้ะ อ้ายชมว่าผู้สาวลาวงามนัก สาวน้อยค้อนควับ ฮึ ผู้บ่าวไทยก็ปากหวานนักคือกั๋น เขาตั้งกล้องอัตโนมัติเพื่อถ่ายรูปคู่กับเธอในมุมที่งดงามเหมือนสวรรค์สร้างอีกครั้งจากนั้นทั้งสองนั่งกุมมือกันชมพระอาทิตย์ลับริมโขง แม้สายลมจะเย็นฉ่ำแต่สองหัวใจแสนอบอุ่นทั้งสองเข้าพักที่เกสเฮ้าส์เล็กๆริมโขง เป็นเฮือนไม้หลังเล็กฝาไม้ไผ่ขัดแตะ ลมกรูเกรียวลอดช่องไม้ขัดเย็นยะเยือกเปนหยังอ้ายบ่พักโฮงแฮม? ไกด์สาวสงสัยจำปาอยากนอนโรงแรมหรอ? บ่ จำปาอยากฮื้ออ้ายสะบาย เขายิ้ม ที่มาพักที่นี่ เพราะบรรยากาศมันเหมือนเมื่อคืนวานไง อ้ายนี่เนาะ เขาทำให้สาวน้อยหน้าแดงได้อีกครั้ง ลมหวีดหวิวเบื้องนอกทำให้กายและใจหนุ่มสาวแนบชิดกันชายหนุ่มเอนกายลงกระซิบข้างหู .. อุ๊บ เขาโดนทุบหน้าอกทันทีที่พูดจบ เลยแก้ลำด้วยการกอดเธอแล้วจูบอย่างหนักหน่วงสาว น้อยดิ้นขลุกขลักอยู่ในอ้อมกอดไม่นานเธอก็จูบตอบด้วยความปรารถนาในหัวใจที่ ไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ากัน หลังจากนั้นความรักที่เกิดขึ้นในเถียงน้อยคืนวาน ก็ก่อเกิดขึ้นอีกครั้งในเฮือนน้อย คืนนี้เช้าตรู่ พระสงฆ์ สามเณรเดินเข้าแถวบิณฑบาตอย่างเป็นระเบียบ สองหนุ่มสาวประคองกระติ๊บปั้นข้าวเหนียวใส่บาตร ก่อนก้มกราบด้วยจิตใจอิ่มบุญวันนี้เราต้องกลับกันแล้ว นักรบเอ่ยกับจำปาขณะที่เดินกลับที่พักอ้ายสิไปทางใด๋ล่ะ จำปาสิจองปี้ให้อ้าย เธอพูดเสียงเครือ เขาหันไปมองในขณะที่สาวน้อยรีบเช็ดน้ำตาจำปา เขาหยุดเดิน จำปารออ้ายได้ไหม? เปนหยังสิต้องท่าอ้าย? เธอมองไปทางอื่น พยายามหลบสายตาที่แสนเศร้าเพราะเมื่ออ้ายกลับไปจัดการทุกอย่างที่เมืองไทยเสร็จแล้ว อ้ายจะกลับมาแต่งงานกับจำปา ผู้ใด๋สิอยากแต่งงาน เธอหันหลังให้กับเขา น้ำตาเริ่มไหลออกมาอีกครั้ง นักรบยืนมองไหล่เล็กๆที่สั่นสะท้านอย่างปวดร้าวใจจำปาคึดแล้ว อ้ายบ่จำเปนต้องมาทิ่มซีวิดไว้ที่นี่ อ้ายจะกลับมา อ้ายสัญญา นักรบดวงตาร้อนผ่าว เขาอยากจะเข้าไปกอดปลอบเธอ แต่ความรู้สึกบางอย่าง กลับตรึงเขาไว้คำสัญญาสำหรับบางคน มันเปนแค่คำพูด เสียงสาวน้อยเครือสั่นสะท้านแต่คำสัญญาสำหรับบางคน มันเป็นสัจจะนะจำปา เสียงชายหนุ่มที่ตอบมาสั่นเครือไม่แพ้กันอ้ายบ่จำเปนต้องเฮ็ดจั๋งใด๋ ทุกอย่าง จำปาสิคึดว่าฝันไป๋ เมื่อกล่าวจบร่างเล็กก็เดินหนีจากเหมือนต้องการจบบทสนทนาใกล้ เที่ยง สนามบินหลวงพะบางมีผู้คนบางตา สองหนุ่มสาวนั่งเคียงข้างกันโดยปราศจากคำพูดใด นักรบหันไปมองสาวน้อยที่ใบหน้าเปื้อนคราบน้ำตา เธอกลั้นสะอื้นอยู่เบาๆทั้งสองแทบไม่ได้พูดกันอีกเลยตั้งแต่จำปาตัดบทเมื่อตอนเช้า นักรบล้วงกระเป๋าเสื้อหยิบของสิ่งหนึ่งส่งให้เธออ้ายอยากให้จำปาเก็บไว้ รูปถ่ายคู่บนยอดพูสียามอาทิตย์ตกดิน บรรยากาศในภาพอบอวลไปด้วยความสุขจำปารับมาดู เธอเอามือปิดปากแล้วสะอื้นไห้ หยาดน้ำตาใสไหลร่วงอ้ายสิมา หรือบ่มา อ้ายก็สิอยู่ในใจจำปา ตลอดไป เธอพูดเสียงสั่นแทบไม่เป็นคำ ก่อนจะสะอื้นอีกครั้งเธอล้วงกระเป๋าถือหยิบผ้าเช็ดหน้าออกมาส่งให้กับชายหนุ่ม อ้าย เก็บไว้ เบิ่ง แทนจำปา เมื่อเขาคลี่ผ้าเช็ดหน้าออก จึงเห็นดวงจำปาที่กลีบบอบช้ำ ดอกนั้นที่เขาได้ทัดหูให้กับเธอด้วยความรัก ดอกนั้นที่อยู่ในภาพถ่าย ดอกนั้นที่มีความหมายว่า รักมากเขาเงยหน้ามองจำปาด้วยตาแดงก่ำ น้ำตาพร้อมที่จะเอ่อท้นทุกเมื่อ เขากล้ำกลืนก้อนแข็งๆลงคอแล้วอ้าย จะเอามันกลับ มาคืน จำปา เครื่องบินทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า เหมือนกับฉีกกระชากเยื่อใยของใจสองดวงให้ขาดจากกัน เสียงเพลงเบาๆที่ดังอยู่บนเครื่อง ทำให้ชายหนุ่มเริ่มร้องไห้เจ้าดวงจำปา มาลาขวัญฮัก ของเฮียมนี้เอย.