ก้อย 35.0 หลังจากวันที่ไปกับสองสาวฝาแฝดแล้วผมก็ทำตัวดีกลับคอนโดทำหน้าที่สามีเอ้ยแฟนที่ดี แต่ก็ทำได้แค่สองวันเพราะลิซทวงสัญญาทุกวันเลย ผมเองก็เริ่มสงสารเธอเหมือนกันกลัวจะลิซจะน้อยใจ วันนี้เลยคิดว่าจะหาเรื่องใส่ตัว เอ้ยหาเรื่องไปฉลองกับลิซซะหน่อย แต่ตอนนี้ก็ยังนึกไม่ออกว่าจะไปยังไงดี ผมนั่งคิดได้ซักพักแคทก็เคาะประตูแล้วเข้ามา "ว่าไงมีไร" "เอาเรื่องงานหรือว่าเรื่องส่วนตัวหละค่ะ" แคท "เรื่องงานซิเรื่องส่วนตัวกับแกฉันไม่มี" "แหมได้กับครบแล้วเหลืออยู่คนเดียวแบบนี้มันก็ขาดทุนซิพี่" แคท "เออ ก็ขาดทุนไปหนะดีแล้ว ว่าเรื่องงานมาดีกว่าเดี๋ยวมีอารมณ์" "มีอารมณ์หรอมาแคทช่วยนะ" แคท "อารมณ์โมโห" "โหยใจร้ายนะ เรื่องงานก็ได้ อะหนู๋เอาแพคเกจงานแต่งมาให้แล้ว" แคท "อืมขอบใจมาก" "ขอเป็นอย่างอื่นได้ไหม คนอื่นเค้ายังได้กันเลย" แคท "พอๆ ออกไปได้แล้วเดี๋ยวโมโห" "ค่า" แคท ผมนั่งดูแพกเกจที่แคทเอามาให้ มีน่าสนใจหลายอันผมเลยเอาใส่ซองแล้วโทรบอกแคทให้เรียกแนนให้มาหาผมหน่อย "มีอะไรค่ะพี่บี" แนน "นั่งซิ" "มีอะไรหรอค่ะ" "อืมพี่กำลังคิดนะ คิดว่าเราไปเที่ยวปายกันไหม ไปกันสามคน" "เอาซิแนนก็อยากกลับบ้านเหมือนกัน ให้แนนกลับบ้านก่อนแล้วพี่บีกับพี่ก้อยไปรอที่ปายก็ได้ เดี๋ยวแนนไปหา" "แบบนั้นก็ได้ แต่ว่าเราต้องไปเครื่องนะพี่ซื้อตั๋วให้จะได้ไม่เหนื่อย" "ไม่เป็นไรหรอก นั่งรถทัวร์ไปก็ถึงเหมือนกันเปลือง" "ดื่ออีกแล้วนั่งเครื่องไปแหละเดี๋ยวพี่ไปส่งที่สนามบินแล้ว พอพี่กับพี่ก้อยไปเราก็มารอรับแล้วกัน" "ไม่เอาอะไปรถทัวร์ก็ได้" "แล้วค่อยคุยแล้วกันนะว่าจะไปยังไง" "ค่ะ" "อืมเดี๋ยวช่วยขึ้นไปหาพี่นุ่นหน่อยนะแล้วเอาซองนี่ให้เค้าด้วยบอกว่าพี่ฝากมาให้" ผมยื่นซองให้แนน "ค่ะงั้นแนนไปก่อนนะ" "จ๊ะ" ผมทำงานต่อหัวก็คิดต่อว่าวันนี้จะอ้างอะไรดีน่า ถึงจะไปกับลิซได้ ซักพักพี่นุ่นก็โทรมาคุยกับผมเรื่องงานแต่งของแก เราคุยกันจนใกล้เที่ยงพี่นุ่นเลยวางสายเพราะจะต้องออกไปทานข้าวกับพี่คม ผมเองก็หิวแล้วเหมือนกัน ตอนเดินออกมาเจอกับแนน ผมเลยชวนแนนไปนั่งกินข้าวด้วยกัน "พี่บีค่ะ แล้วจะไปปายกันเมื่อไหรอะ" น้ำเสียงแนนดูเหมือนตื่นเต้น "อืมก็เสาร์อาทิตย์ไหนก็ได้พี่กับพี่ก้อยลาวันจันทร์อีกซักวันจะได้มีเวลา ไปคืนวันศุกร์นอนเชียงใหม่ซักคืนก็ได้" "ค่ะ อืมแนนอยากซื้อของกลับบ้านเหมือนกันซื้อไว้ก่อนจะดีหรือเปล่านะ" "เอาซิไปซื้อวันนี้เลยก็ได้นี่อยากซื้ออะไรฝากพ่อกับแม่หละ" "ค่ะก็หลายอย่างเหมือนกัน" "เอางี้ซิไปซื้อพรุ่งนี้ไหมพี่ไปด้วยจะได้ไม่ต้องถือของหนักๆ เอง" "ค่ะ แต่ทำไมไปพรุ่งนี้หละวันนี้พี่บีไม่ว่างหรอ" "อ้อ เออ คือพี่นุ่นกับพี่คมชวนไปกินข้าวเย็นแล้วคุยเรื่องงานแต่งงานเค้าหนะ" ผมคิดคำแก้ตัวแบบทันควัน "อืมก็ได้ค่ะ วันนี้แนนก็ต้องกลับบ้านเองซิ" "เดี๋ยวพี่ไปส่งก่อนก็ได้เค้านัดตั้งสองทุ่ม" ลิซเลิกงานสองทุ่มพอดีผมเลยมั่วเวลานี้ด้วย "ค่ะ แต่พรุ่งนี้ห้ามเบี้ยวนะ" แนนยิ้มผมเลยค่อยสบายใจหน่อย "อืมสัญญา" ผมหาเรื่องได้แล้วขากลับผมเลยแวะซื้อกาแฟแล้วบอกลิซว่าวันนี้สองทุ่มจะมารับเธอ ผมยืนคุยกับลิซพักนึกก็กลับขึ้นมาทำงานต่อ ห้าโมงเย็นผมไปส่งแนนที่คอนโดและแวะซื้อข้าวให้เธอไว้ทานผมอยู่กับแนนที่ห้องจนหนึ่งทุ่มถึงขับรถออกมารับลิซ ผมมาถึงก่อนเวลาเลิกงานของลิซเลยนั่งกินกาแฟรอ แล้วก็เหลือบไปเห็นแคทแอบยืนมองผมอยู่นอกร้าน แคทรู้ว่าผมเป็นเธอเลยโปกมือให้แล้วก็เดินหายไป ลิซเดินมาบอกผมว่าขอตัวไปเปลี่ยนเสื้อผ้า ผมนั่งรอเธอประมาณ 10 นาทีแล้ว ลิซก็เดินออกมาเธอใส่ชุดแซกสีดำสั้นสะพายกระเป๋าใบเล็กสีดำ วันนี้ลิซสวยมาก ผมพาเธอไปที่รถ ผมจะพาเธอไปทานอาหารที่ร้านอิตาลีร้านนึงที่ผมเจอในเวป ร้านนี้มีโต๊ะสำหรับสองคนเป็นมุมส่วนตัวและมีเทียนจุดเหมือนที่เคยเห็นในหนังฝรั่งด้วย ระหว่างทางเราก็คุยกันไปเรื่อยๆ "อืมทำไมลิซเอาชุดมาวันนี้หละ ถ้าวันนี้พี่ไม่ว่างลิซไม่เอาชุดมาเก้อหรอครับ" "ก็ถ้าพี่ไม่ว่างลิซก็ไปกับคนอื่นแล้วหละค่ะ" "แหมพี่ยุ่งๆ นะนี่ก็ว่างแล้วไงอยากงอนซิ" "เปล่าหรอกค่ะลิซเอาชุดมาไว้นานแล้วหละ รอพี่ว่างนี่แหละ" "ครับ ขอโทษนะที่ให้รอนาน" "แค่ขอโทษไม่พอหรอกแบบนี้ต้องให้ลิซทำโทษนะ" "จ๊ะเดี๋ยวให้ลิซทำโทษจนกว่าจะพอใจเลย" ลิซหยิกผมเพราะรู้ความหมายที่ผมพูดเราก็คุยกันต่อจนถึงร้าน ที่นี่บรรยากาศดีมากๆ โต๊ะที่เราได้ก็เป็นมุมอยู่กันสองต่อสองค่อนข้างมืดแต่แสงเทียนก็ทำให้หน้าขาวๆ ของลิซยิ่งส่งเป็นประกาย ผมให้ลิซสั่งอาหารให้เพราะผมเองก็ไม่เคยกินอาหารอิตาลีมาก่อนเหมือนกัน เรานั่งทานอาหารไปคุยกันไปผมสั่งไวน์กับแชมเปนมาอย่างละขวดเพื่อฉลองที่ลิซได้เป็นผู้จัดการร้านแล้ว "ยินดีด้วยนะครับแชมเปนขวดนี้ถือว่าพี่ฉลองให้ลิซสำหรับตำแหน่งใหม่" "ขอบคุณค่ะ แต่นึกๆ ดูก็ไม่อยากเลื่อนต่ำแหน่งเลยนะ" ลิซ "ทำไมหละครับ" "ก็ถ้ายังไม่เลื่อนต่ำแหน่งก็ได้อยู่ใกล้ๆ พี่บีต่อหนะซิ" "แหมย้ายแล้วพี่ก็ไปหาได้" "จะมาหาได้จริงๆ หรอค่ะแล้วน้องนักศึกษามากับพี่กลับกับพี่ทุกวันเค้าไม่ว่าเอาหรอ" ลิซพูดถึงแนน "เออ .ลิซเห็นด้วยหรอครับ" "ไม่ต้องคิดมากหรอกค่ะ ลิซเห็นก่อนจะรู้จักกับพี่แล้ว ลิซก็รู้ว่าเราก็แค่คนที่รู้สึกดีๆ ให้กันเท่านั้น เป็นมากกว่านั้นไม่ได้" "พี่ก็ไม่อยากให้เป็นแบบนี้นะ ถ้ามีอะไรให้พี่ช่วยเพื่อชดเฉยที่พี่" ผมยังพูดไม่จบลิซก็เอานิ้วมาแตะที่ปากผมให้หยุด "ไม่มีหรอกค่ะแค่เรามีความรู้สึกดีๆ ให้กันก็พอแล้วหละค่ะ ลิซเองก็ลูกครึ่งนะเรื่องนี้ลิซไม่คิดมากหรอกค่ะ ขอแค่เวลาลิซต้องการกำลังใจ พี่จะมาอยู่ข้างๆ ก็พอ" "ได้ครับพี่สัญญาต่อไปมีปัญหาอะไรบอกพี่ได้นะพี่ยินดีช่วยเสมอ" "แหมจะมาหาแค่ตอนมีปัญหาหรอค่ะ ตอนไม่มีปัญหามาไม่ได้หรอ" "ได้ซิครับ" "ลิซล้อเล่นนะค่ะ ไว้ลิซคิดถึงพี่มากๆ ลิซจะบอกให้พี่มาหาแล้วกัน" "ครับ" เราทานอาหารกันเสร็จลิซดูเมานิดหน่อยวันนี้ผมคิดว่าจะพาเธอไปหาโรงแรมหรูๆ นอนกันแทนที่จะไปห้องเธอ ผมขับรถออกจากร้านอาหาร ลิซซบไหล่ผม เธอบอกจะจำช่วงเวลานี้ตลอดไป ผมเองก็พูดอะไรไม่ออก ผมแอบเห็นว่าลิซน้ำตาซึมออกมาทำเอาผมเองก็น้ำตาคลอไปด้วย ผมช่วยอะไรเธอมากกว่านี้ไม่ได้ เธอเป็นมากกว่านี้ก็ไม่ได้ เพราะตอนนี้ผมเองก็มีคนที่อยากจะคบจริงจัง 3 คนแล้วคงไม่สามารถที่จะเพิ่มเธอมาอีกคนได้คงไม่มีผู้หญิงคนไหนจะใจกว้างพอที่จะยอมให้แฟนมีคนอื่นเพิ่มไปเรื่อยๆ ถึงโรงแรมผมไปเปิดห้องให้ลิซรอที่ล๊อปปี้เสร็จแล้วผมก็กลับมาหาเธอเราขึ้นลิฟท์ไปด้วยกัน ผมเลือกห้องที่มีวิวมองเห็นแม่น้ำที่อยู่ด้านข้างโรงแรม ผมกับลิซนั่งกันที่ริมหน้าต่างดูวิวด้านนอก ผมกอดลิซไว้ตอนนี้ผมรู้สึกแค่อยากกอดเธอไว้นานๆ ก่อนที่จะไม่มีโอกาสได้กอดเธออีก ถึงผมจะไม่สามารถเป็นแฟนกับเธอได้แต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่าผมจะไม่รู้สึกรักเธอ "พี่บีค่ะลิซขออะไรซักอย่างซิ" "ขออะไรครับบอกมาซิ" "คืนนี้เรียกลิซว่าที่รักได้ไหมค่ะ ลิซอยากให้คืนนี้ลิซมีความสุขที่สุดเพื่อลิซจะได้จำมันไว้ตลอดไป" "ได้ซิครับที่รัก" ผมหอมแก้มลิซไปครั้งนึง "ขอบคุณค่ะลิซขอเรียกพี่ว่าที่รักด้วยนะค่ะ" "ได้ซิครับ" ลิซเผยอริมฝีปากสีแดงสวยเหมือนกำลังชวนเชิญให้ผมลิ้มรสชาติมัน ผมค่อยประกอบปากลิซ เราแลกลิ้นกัน ปากลิซยังมีรสไวน์อยู่ทำให้ยิ่งจูบกันรสจูบเธอยิ่งหวานขึ้น เราจูบกันซักพักลิซผละปากออก ผมเลยอุ้มเธอขึ้นแล้วกระซิบข้างหูเธอ "เข้าหอกันนะที่รัก" ลิซอายหน้าแดงตัวเธอนิ่มและหอมมากจนผมเองทนแทบไม่ไหว เลยต้องหอมตามแก้มและซอกคอเธอไปตลอดทางไปที่เตียง ลิซร้องครางเบาๆ "ถึงเตียงแล้วค่อยหอมก็ได้ค่ะเดียวก็ล้มหรอก" "ก็แก้มที่รักหอมมากนี่พี่อดใจรอไม่ไหว" ผมค่อยๆ วางลิซลงบนเตียง คืนนี้ผมจะลืมให้หมดว่าผมมีแฟนอยู่แล้ว ตอนนี้ผมได้แต่จ้องมองแก้มขาวๆ ของลิซ ตาคมสวยจมูกโด่งปากเรียวบาง ผมค่อยๆ ก้มลงไปหอมแก้มลิซอีกครั้ง ลิซใฃ้สองแขนกอดผมมันเป็นสัมผัสที่อบอุ่นมากจนผมเองอดที่จะรู้สึกละอายใจไม่ได้ ลิซคงรู้ว่าผมเริ่มละอายใจไม่อยากมีอะไรกับเธอแล้ว ลิซจึงกระซิบเบาๆ ที่ข้างหูผม "อย่าคิดมากซิค่ะที่รัก พี่เป็นที่รักของลิซใช่ไหมคืนนี้ งั้นพี่ก็ต้องทำให้ลิซจดจำคืนนี้ว่าลิซมีความสุขมากแค่ไหนซิค่ะ" ผมไม่ได้ตอบเพราะตอนนี้ผมรู้สึกแน่นหน้าอกจนพูดไม่ออก ลิซเอามือจับหน้าผมเราจ้องตากันแล้วลิซก็ค่อยเผยอริมฝีปาก ผมทำใจได้แล้ววันนี้ผมจะทำให้เธอมีความสุขที่สุดถึงแม้ว่าต่อไปเธออาจจะเสียใจเพราะผมก็ตาม ผมก้มลงไปประกบปากกับลิซเราแลกลิ้นกันไปมา มือลิซลูบไปทั่วแผ่นหลังผม ผมเองก็ลูบไล้ตัวเธอไปทั่วอย่างแผ่วเบา ผมลูบไปจนถึงขาอ่อนลิซแล้วค่อยๆ ถลกชุดเธอขึ้นมาที่เอว ผมสัมผัสได้ถึงกางเกงในลูกไม้ตัวจิ๋วที่เธอใส่ ผมขย้ำไปที่แก้มก้นของลิซทั้งสองข้างเธอร้องครางอืมอืมในลำคอ ผมเลยผละปากจากเธอแล้วหอมไปตามซอกขอ ลิซกอดผมแน่นร้องครางเบาๆ ด้วยความเสียว ผมไซด์ไปก็ปลดซิบชุดเธอไปด้วย ลิซใส่บราลูกไม้สีดำตัวเล็กเซ็กซี่ทำเอาผมอดใจไม่ไหวก้มไปกัดที่หน้าอกเธอนอกบราไปหลายทีทำเอาลิซถึงกับร้องซีดเสียงดัง ผมค่อยๆ ถอดชุดลิซออกช้าๆ เธอเองก็ปลดกระดุมเสื้อปลดเข้มขัดผมออกเหมือนกัน เราช่วยกันถอดเสื้อผ้าออกจนเหลือแต่ชั้นในทั้งคู่ ผมลุกขึ้นนั่งมองรูปร่างลิซในชุดชั้นในสีดำ หุ่นเธอมันช่างน่ากินมากจนไอ้หนูผมเริ่มแข็งขึ้นมา ลิซอายที่เห็นผมดูเรือนร่างเธอ เธอเลยลุกขึ้นมากอดคอผมแล้วดึงลงมานอนแนบกับหน้าอกเธอ ผมเริ่มกัดไปตามหน้าอกลิซส่วนที่ไม่ได้ถูกบราปกปิด ลิซร้องครางสูดปากด้วยความเสียว ผมเอื่อมมือไปปลดตะขอบราเธอออก ทันทีที่ตะขอหลุดหน้าอกลิซก็ดันบราจนมันหลุดออก หน้าอกลิซขาวนวลมันเป็นสีขาวที่แตกต่างจากสาวเอเชียจริงๆ หัวนมสีชมพูหัวนมค่อนข้างใหญ่แต่ก็สวยมาก ผมก้มลงไปดูดหน้าอกข้างซ้ายลิซอย่างแรงจนเธอร้องกรี๊ดมือจิกหลังผมแน่น ผมดูข้างซ้ายจนพอใจก็เปลี่ยนไปดูดข้างขวาบ้างลิซได้แต่ร้องครางด้วยความเสียว ผมดูดกัดไปทั่วหน้าอกทั้งสองข้างของลิซจนหนำใจ ผมก็เลื่อนหน้าต่ำลงมาที่หน้าท้องที่เรียบและนิ่มของลิซ ผมเลียไปรอบๆ สะดือลิซ ตอนแรกเธอก็หัวเราะมันคงจักกะจี้แต่ว่าไม่นานลิซก็ต้องแอ่นเอวตัวเกร็งด้วยความเสียว ผมเลียต่ำลงมาจนถึงขอบกางเกงใน ผมเงยหน้าผมลิซ เธอตาเยิ้มเหมือนกำลังเคลิ้มฝันผมจับขอบกางเกงในเธอทั้งสองข้างแล้วบอกเธอว่า "เป็นของผมนะครับที่รัก" ลิซอายหน้าแดงแต่ดูเหมือนเธอจะดีใจมากที่ผมพูดแบบนี้ ถึงแม้ว่าเราจะเคยได้กันก่อนหน้านี้แล้วแต่ว่าการที่ได้บอกเธอแบบนี้ก็เหมือนกับการที่คนรักจะมีอะไรกันครั้งแรก ผมรูกกางเกงในเธอออกลิซยกก้นช่วยให้ผมถอดกางเกงในเธออกยากง่ายดาย หมอยลิซเป็นสีแดงเหมือนผมของเธอกลีบค่อยข้างใหญ่กว่าสาวเอเชียแต่ก็สะอาดและแนบสนิทมาก ผมก้มไปงับที่กลีบซ้ายทีกลีบขวาทีลิซร้องครางสูดปาก บ้างครั้งเธอทนเสียวไม่ไหวถึงกับต้องเอามือปิดปาก ผมงับกลีบลิซเล่นจนพอใจแล้วก็ไปงับที่แตดเธอที่กำลังแข็งเป็นไตทำเอาลิซร้องกรี๊ดแอ่นหีไปมา "โอ้ยยย ลิซเสียวจะแย่แล้วค่ะที่รัก โอ้ยยยย จะใส่ก็ใส่มาเถอะลิซอยากถึงแล้ว" ลิซเสียวจนอยากโดนเอ็นแล้ว แต่ผมเองยังอยากลิ้มรสร่องสาวเธอต่อผมแหวกกลีบลิซออกดูด้านในสีชมพูสดของเธอ ลิซแอ่นหีร้องครางเธอเสียวจนคุมอารมณ์ไม่อยู่แล้ว ผมแหย่ลิ้นเข้าไปช้าๆ ลิซพยายามเด้งเอวสวนลิ้นผม ผมเลยต้องจับเอวเธอแล้วแนบปากกับร่องหีลิซแล้วแหย่ลิ้นเค้าไปควานไปมา ลิ้นร้องครางดิ้นรนเหมือนจะขาดใจ "โอ้ววว ผัวขาเมียจะถึงแล้ว โอ้ยยยย เสียวหีไปหมดแล้ว" ลิซร้องไปแอ่นหีไป ผมเลียให้ลิซจนน้ำรักเธอกระฉูดออกมา ลิซแอ่นเอวเกร็งตัวเอาหีอัดกับปากผมแน่น แล้วเธอก็ล้มตัวลง ลิซพักแป๊บนึงแล้วเธอก็เปลี่ยนให้ผมนอนหงายแล้วเธอก็เป็นฝ่ายอยู่ด้านบนบ้าง ลิซเลียไปตามตัวผมอย่างเร่งรีบ เธอคงอยากลิ้มรสเอ็นผมแล้ว ลิซเลียต่ำจนมาถึงกางเกงนในผม เธอดึงมันออกทำให้ควยผมโด่ชี้หน้าเธอ ลิซลูบไล้ควยผมเบาๆ ทำเอาผมเสียวแทบขาดใจเหมือนกัน ลิซลูบมันไปมาเบาๆ จนควยผมแข็งเต็มที่เธอก็ก้มหน้าลงมาหามันพร้อมทั้งทักทายมันด้วยลิ้นนุ่มๆ ของเธอที่รอยแยกปลายควยผม ทำเอาผมต้องร้องซีดออกมาก ลิซรูดควยผมไปเธอก็ลากลิ้นไปตามลำควยผมด้วย ลิซดูดเลียควยผมจนมันเยิ้มไปด้วยน้ำลายเธอ ผมเองก็เริ่มทนไม่ไหวเลยบอกให้เธอกลับตัวมา 69 กัน ลิซหน่อยก้นมาที่หน้าผม ผมจับก้นเธอแน่นแล้วแนบหน้าไปที่ร่องหีเธอแล้วดูดน้ำรักที่ออกมาก่อนหน้านี้อย่างแรงทำเอาลิซต้องหยุดอมควยผมแล้วแหงนหน้าร้องครางแทน แต่ลิซก็ก้มหน้ามาดูดควยผมอย่างแรงบ้างเหมือนจะเอาคืน เราแข็งกันบรรเลงลิ้นใส่เบื้องล่างของกันและกันจนควยผมและหีลิซเปียกไปหมด ผมจับลิซให้กลับลงมานอนด้านล่างผมแทน เราจ้องตากัน ผมค่อยๆ เอาควยถูที่ร่องหีเธอ ลิซกัดฟันด้วยความเสียว ผมค่อยๆ กดหัวบานเข้ารูหีลิซ มันยังแน่นอยู่มาก ลิซทำหน้าเหยเกเพราะความคับแน่นในรูหีของเธอ ผมค่อยดันมันเข้าไปช้าๆ เบาๆ ลิซเองก็ตอบสนองควยผมแบบนุ่นนวลเหมือนกัน เธอค่อยๆ ยกเอวรับควยผมช้าๆ เราค่อยๆ ดันเบื้องล่างใส่กันจนหน้าขาผมกับหน้าาขาเธอแนบชิดกัน ลิซร้องอุ้ยยย เบาๆ ผมก้มลงหอมแก้มเธอแล้วเริ่มสาวควยยาวๆ ช้า ลิซสูดปากด้วยความเสียว ผมพยายามดันควยไปทั่วหลืบเร้นในหีของลิซ ลิซถึงกับร้องครางเสียงดัง ผมดันควยจนสุดกระทบกับมดลูกลิซ ทำเอาลิซต้องคอยเขยิบเอวหนี แต่ผมก็กดตัวเธอไว้แล้วดันควยเข้าไปจนกระทบมดลูกเธอ ทำเอาลิซร้องโอ้ยยยย โอ้ยยยยย เธอไม่ได้เจ็บแต่มันเสียวจนแทนจะขาดใจมากกว่า ผมเย็ดไปมองหน้าลิซที่กำลังเสียวซ่านอ้าปากร้องครางยิ่งทำให้ควยผมแข็งมากขึ้นอีก หีลิซก็เริ่มบีบรัดมากขึ้นน้ำรักไหลเยิ้ม ผมเอื่อมมือไปกอดลิซแล้วประกอบปากเธอจากนั้นก็เริ่มกระเด้าควยใส่หีเธอแบบไม่ยั้ง ลิซร้องครางอืมอืมในลำคอแอ่นหีรับควยผม ผมกระเด้าเธอจนหน้าขากระทบกันดังพับพับพับ ตัวลิซร้อนผ่าวขึ้นมาทันที เลือดสาวเธอคงสูบฉีดอย่างแรงจากการโดนควยผมกระทุ้ง ผมเร่งกระทุ้งควยจนลิซเกร็งตัวผละปากจากผมแล้วร้องโอ้ยยยยเสียงยาวก่อนจะพุบตัวลงนอนหายใจระรัว ผมนอนกอดลิซ เสียงหัวใจเธอเต้นระรัว ผมหอมหน้าผาเธอเบาๆ ลิซยิ้มตอบผม ผมค่อยสาวควยอีกครั้ง ลิซกัดริมฝีปากแหง่นหน้า ผมค่อยๆ ดันควยไปไซด์ซอกคอลิซไปด้วย ผมดันควยไปลิซก็ร้องครางไปเป็นจังหวะ ผมดันควยจนเริ่มทนไม่ไหวเลยถอดควยออกจากหีลิซ เธอแอ่นหีตามควยผมอย่างเสียดาย ผมบอกให้เธอโก้งโค้ง ลิซทำตามอย่างว่าง่าย ผมมองก้นลิซที่กลมสวยและหีเธอที่คล้อยมาด้านหลังและอ้าโหว ผมค่อยๆ แนบตัวกับด้านหลังของลิซ ผมดันควยเข้าไปจนมิด ลิซร้องโอ๊ะ โอ๊ะ จนผมดันควยเข้าได้จนมิด ผมเริ่มสาวควยอีกครั้งโดยพยายามให้ควยครูดกับผนังหีด้านในลิซ ทำเอาลิซถึงกับสะบัดหัวไปมาร้องคราง เท่านั้นยังไม่พอผมยังจับเอวเธอแล้วดึงเข้าหาตัวเองเวลากระแทกควยด้วยทำเอาก้นลิซสั่นกระเพื่อม ผมอัดควยใส่ลิซดังพับพับพับ ลิซเสียวส่านร้องครางไม่เป็นภาษา หีลิซตอดรัดควยผมมากจนผมเองเริ่มจะทนไม่ไหว ผมเลยเร่งกระเด้าควยใส่ลิซไม่ยั้งอีกครั้ง ลิซก้มหน้าซุกหมอนครางอู้อี้ ผมเย็ดเธอจนรู้สึกกว่าน้ำกามมันอัดแน่นเต็มลำควยกลั้นมันต่อไปไม่ไหว ผมเลยปล่อยมันพุ่งกระฉูดใส่หีลิซอย่างแรง ผมเกร็งควยกระตุกอัดน้ำกามใส่หีลิซหลายครั้ง ลิซร้องกรี๊ดลั่น หลังจากผมปล่อยน้ำกามเสร็จควยผมค่อยๆ หลุดออกมาจากหีลิซ เธอนอนลงไปบนที่นอนผมเองก็นอนไปข้างๆ เธอแล้วกอดเธอจากด้านหลัง เรากอดกันอย่างมีความสุข ผมนอนกอดลิซได้ซักพักเธอก็ลุกขึ้นมาอมควยผมอีก เธอขอควบผมเหมือนที่เธอทำกับผมที่ห้องเธอ ผมปล่อยให้ลิซสนุกอย่างที่เธอชอบเราเย็ดกันจันเกือบตี 3 ผมกำลังคิดว่าจะไม่กลับห้องแล้วแนนจะว่าผมผมก็ยอมแล้ว ขอแค่อีกครั้งเดียวที่จะได้อยู่กับลิซจนเข้า แต่ลิซเองกับลุกขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัวแล้วชวนผมกลับ "ทำไหมหละครับ พี่อยู่ได้นะคืนนี้ฉลองต่ำแหน่งให้ลิซทั้งทีค้างจนเช้าไม่ดีกว่าหรอ" "อย่าเลยค่ะแค่นี้ลิซก็มีความสุขมากพอแล้ว พี่กลับไปทำหน้าที่ที่พี่ต้องรับผิดชอบดีกว่า" ผมเองก็พูดอะไรไม่ออกเลยลุกขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัวบ้างเสร็จแล้วลิซก็บอกว่าผมว่ากลับกันได้แล้ว ก่อนที่ลิซจะเปิดประตูห้องออกไป ผมก็เข้าไปกอดเธอจากด้านหลัง "พี่อยากทำได้มากกว่านี้ แต่เราคงเจอกันช้าไป พี่จะจำคืนนี้ คืนที่พี่ได้อยู่กับคนที่พี่รัก" "ลิซก็จะจำคืนนี้ไว้เหมือนกันค่ะ คืนที่ลิซได้อยู่กับคนที่ลิซรัก" ผมกอดเธอแน่นไม่ยอมปล่อยจนเธอต้องบอกให้ผมพอ กอดกันไปจนเช้ายังไงก็ต้องจากกันอยู่ดีอย่าทำให้เราต้องจดจำความรู้สึกเสียใจไว้ด้วยเลย ผมเลยปล่อยเธอแล้วเปิดประตูให้เธอ ผมไปส่งลิซที่ห้อง เธอไม่ชวนผมอยู่ต่อแต่กลับบอกให้ผมรีบกับคอนโดเพราะดึกมากแล้ว ผมเองก็ทำตามที่เธอบอก ผมไม่อยากให้ลิซต้องรู้สึกไม่ดีเลยรีบออกมาจากห้องเธอ ระหว่างทางกลับบ้านผมก็คิดว่าอยากให้อะไรเธอซักอย่างก่อนที่เธอจะต้องไปทำงานที่ใหม่ ผมกลับมาถึงห้องก็ตี 4 แล้ว แนนหลับไปแล้วผมเองก็ง่วงมาเลยเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วนอนเลย แต่ผมก็ยังอดคิดถึงลิซไม่ได้ ผมนอนคิดไม่คิดมาแล้วก็หลับไป ตื่นมาตอนเช้าผมเองก็ไม่อยากจะตื่นเท่าไหร่แต่ก็กลัวแนนจะซักเลยต้องฝืนใจตื่นมาอาบน้ำแต่งตัว แนนไม่ถามว่าผมกลับบ้านมากี่โมงแต่บอกว่าเย็นนี้ห้ามเบี้ยว ผมก็ไม่กล้าเบี้ยวกับเธอหรอกกลัวจะโดนเธอฆ่าเอาเหมือนกัน วันนี้ผมทำงานไปก็ง่วงไปจนทนไม่ไหวต้องแอบลงมาซื้อกาแฟกิน และก็อยากเห็นหน้าลิซด้วย ลิซยิ้มแย้มกับผมเหมือนปรกติแต่ไม่พูดถึงเรื่องเมื่อคืนหรือเรื่องที่จะไปเที่ยวกันอีก ผมเองก็ไม่อยากเซ้าซี้เธอไม่อยากให้เธอต้องคิดมาก ผมคุยกับเธอซักพักก็กลับขึ้นมาทำงานระหว่างทางแคทมาจากไหนไม่รู้อยู่ๆ เข้ามาแซวผม "นั่นแน่เห็นหายไปบ่อยๆ ที่แท้แอบมาจีบสาวลูกครึ่งที่ร้านนี้เอง" แคท "จีบบ้าอะไรแก มาซื้อกาแฟเฉยๆ โว้ย" "ให้จริงเหอะ เดี๋ยวจะฟ้องพี่ก้อยกับแนน" แคท "เฮ้ย อย่าบ้าน่า" "อ้าวไม่ได้จีบจะกลัวทำไม" แคท "เออแต่ไปบอกเดี๋ยวก็เป็นเรื่องกูหนะซิ" "ถ้าพี่ไม่อยากให้บอกก็ต้องมีอะไรแลกเปลี่ยนหน่อยหละ" แคท "เออเอาอะไรก็ว่ามา" "เฮอ ขอไปเดี๋ยวก็ไม่ให้อีก" แคท "เออไม่ขอก็ดีไปขึ้นไปทำงานได้แล้ว" "แหมตัวเองก็แอบลงมาทำเป็นมาเข้มกับน้อง" แคท "เออไปได้แล้วไป" ผมกลับขึ้นมาทำงานพี่คมโทรมาบอกให้ผมช่วยไปดูแบบแหวนแต่งงานกับโรงแรมให้แกหน่อย พี่นุ่นเลือกโรงแรมจากที่ผมให้แกดูได้แล้ว ผมเองก็ง่วงๆ ได้ออกไปข้างนอกบ้างก็คงดี แต่ว่าต้องติดต่อจุกจิกมากผมเองก็ไม่ค่อยชอบ ว่าจะพาน้องไปซักคนให้คุยแทนผมหน่อย ผมคิดว่าจะเอาใครไปด้วยดี แคท หรอ ไม่ดีกว่ามันยิ่งว้อนๆ อยู่เดี๋ยวได้เสียกันอีกคน หมวย ก็ไม่ดีเดี๋ยวแฟนมันจะหาว่าจีบเด็กมันอีก จอยก็ดีเหมือนกันแฮะ ถ้าไงสานต่ออีกสักยกสองยกก็ดี ผมเลยโทรบอกแคทว่าให้บอกจอยด้วยว่าต้องออกไปข้างนอกกับผมตอนบ่าย ผมทำงานจนเที่ยงแล้วก็ออกไปกินข้าวกลับขึ้นมาออฟฟิตอีกทีก็บ่ายโมง ผมนั่งทำงานต่ออีกซักพักแคทก็เข้ามาในห้อง "พี่บีจอยไม่สบายค่ะ หมวยก็ออกไปติดต่อลูกค้าข้างนอก คงไมมีใครว่างไปกับพี่หรอก" แคท "อ้าวงั้นหรอ เออแต่กูก็เบื่อคุยกับพวกโรงแรมอะไรเนี่ยนะ แกก็รู้พี่ไม่ชอบคุยอะไรที่มันจุกจิก" "งั้นแคทไปแทนได้ไหมหละ" แคท ผมคิดพักนึกใจจริงก็ไม่อยากเอาแคทไปเดี๋ยวมันจะขอเรื่องนั้นขึ้นมาอีก แต่ผมเองก็ไม่ค่อยชอบต่อรองอะไรแบบนี้ด้วย เรื่องงานต่อรองกันเป็นแสนเป็นล้านอะทำได้ แต่ว่าต่อรองแบบราคาเท่านี้เพิ่มนั่นขอนี่ผมเองไม่ค่อยชอบเท่าไหรปรกติจะเอาน้องไปคุยแทนทุกที ผมแค่ไปเสนอตัวให้เค้ารู้ว่ามีผู้ใหญ่มาด้วยเท่านั้นแหละ "อืมก็ได้งั้นเตรียมตัวไปเดี๋ยวไปดูร้านแหวนก่อน" "พี่บีจะแต่งงานหรอ" แคท "เฮ้ยก็บอกว่าของพี่คม ไอ้นี่พูดออกมาแต่ละอย่างทำกูเสียวจริงๆ" "เสียวหรอก็ดีซิจะได้ยอมซะที" แคท "พอๆ ออกไปก่อนไปเดี๋ยวพี่พร้อมแล้วจะตามออกไป" ผมทำงานต่อซักพักแล้วก็เดินออกมาแคทรีบถือกระเป๋าเดินตามผม ผมเห็นจอยเดินอยู่ไม่เห็นเหมือนจะป่วยเลย ผมกำลังจะเรียกจอย จอยเห็นผมมองเธอก็รีบทำเป็นไม่สบายไอแคกๆ ผมเลยรู้ว่าพวกนี้มันเตี้ยมกันแน่ๆ หน่อยเดี๋ยวกลับมาจะเรียกอบรมรายตัวซะหน่อย ผมไปร้านจิวเวอรี่เพื่อขอแคทตาล๊อคแหวนก่อน ระหว่างรอผมก็ดูแหวนที่โชว์อยู่ไปด้วย ผมเห็นแหวนวงนึงเป็นทองคำขาวสวยมาก ผมอยากซื้อให้ลิซ แต่จะให้เธอใส่ไว้ก็ดูจะเป็นการปิดกันตัวเองเกินไป ผมเลยถามเจ้าของร้านว่ามีสร้อยที่เข้ากันหรือเปล่า เจ้าของร้านบอกว่ามีเป็นเซทคือแหวนสองวงและสายสร้อย ผมถูกใจมากเลยตัดสินใจซื้อ แคทเห็นผมซื้อแหวนก็ทำหน้าสนใจแต่ยังไม่พูดอะไร ผมซื้อแหวนเสร็จและได้แคทตาล๊อคแล้วก็ออกจากร้านไปที่โรงแรมระหว่างทางแคทก็เริ่มแขวะผมอีก "ซื้อให้ใครหรอค่ะแหวนหนะ" แคท "ให้ใครก็ได้ แกจะรู้ไปทำไม" "แหมกับน้องคนนี้ พูด แก กู มึง ไม่เคยหวานแบบคนอื่นเลยนะ" แคท "อ้าว แกก็เหมือนน้องสาวฉันคนนึง ฉันก็พูดกับน้องที่สนิทมากๆ แบบนี้แหละ" "เป็นได้แค่พี่น้องเองหรอค่ะ ขอเป็นแบบพี่น้องท้องชนกันได้มะ" แคท "เฮ้ย แกจะบ้าหรอ กูทำใจไม่ได้หวะ นึกไม่ออกจริงๆ ว่าจะมีอะไรกับมึงเนี่ย" "แหมแคทน่าเกียดขนาดไม่อยากเอาเลยหรอ เสียใจนะเนี่ย" แคท "ไม่ใช่ คือพี่คิดกับแกแบบน้องสาว แถมสนิทมากจะให้มาปี้กัน นึกไม่ออกจริงๆ คงไม่มีอารมณ์นะ" "แหมของแบบนี้บิ้วอารมณ์นิดหน่อยเดี๋ยวก็สู้เองแหละ" "พอๆ นี่แกจะให้ฉันผิดคำพูดให้ได้จริงๆ หรอ นี่กูก็ผิดไปสองคนแล้วนะ" "ก็นั่นซิพี่ ผิดไปสองคนแล้วจะเหลือไว้ทำไมอีกคนหละ" แคท "นี่กูถามจริงๆ พวกแกคุยอะไรกัน แกถึงอยากโดนพี่นักเนี่ย" "แหมก็หมวยกับจอยมันก็ชมแล้วชมอีกว่าใหญ่ลีลาดี ดีกว่าผัวพวกมันอีก" แคท "แค่เนี่ยแกก็มาอยากลองซะแล้ว" "แหมพี่ก็ มันก็มากกว่านี้แหละแต่ไม่อยากเล่าเดี๋ยวมีอารมณ์แล้วไม่มีคนสนอง" แคท "ไอ้บ้า พอๆ ถึงโรงแรมแล้วไปคุยงานได้แล้ว" "โรงแรมนี้เค้าจะมีห้องให้ทดลองก่อนมะนะซัก 2 ชม. เราจะได้มีเวลาส่วนตัวกัน" แคททำหน้าทะเล้น "ไม่มีหรอกใครเค้าจะให้ทดลองห้องวะ แถมไปขอแบบนี้เค้าก็คิดว่ากูกับมึงจะเอากันหนะดิ ไม่อายเค้าหรอไง" "ไม่อายหรอก เอางี่ไหมหละถ้าหนู๋ขอได้ พี่ต้องไปคุยกับหนู๋สองคน 2 ชม.นะ" แคท "บ้าใครเค้าจะให้ เอาดิถ้าแกกล้าฉันก็กล้าวะ" "สัญญานะอย่าเบี้ยวหละ" แคท "เออ เอาให้ได้แล้วกัน" ผมจอดรถแล้วเข้าไปคุยกับพนักงานโรงแรมเรื่องที่จะจองสถานที่จัดงาน แคทบอกให้ผมไปนั่งกินกาแฟรอที่ล๊อปปี้เธอจะต่อรองเอง ส่วนรายละเอียดจำนวนคนพี่คมให้มาแล้ว รูปแบบการจัดเลี้ยงก็บอกมาแล้วเหลือแค่วันที่ยังไม่ได้กำหนด ผมเลยไปนั่งกินกาแฟรอ ใจผมก็คิดถึงหน้าลิซ อยากจะกลับไปที่บริษัท แล้วเอาแหวนไปให้เธอเร็วๆ เธอคงชอบ มันคงเป็นตัวแทนความรู้สึกของผมที่มีกับเธอ ผมนั่งกินกาแฟไปซักพักแคทก็เดินกลับมาหาผม "เสร็จแล้วหรอ งั้นกลับออฟฟิตกัน" "เดี๋ยวซิพี่ พี่สัญญาแล้วไม่ใช่หรอว่าถ้าแคทขอทดลองห้องได้พี่บีจะยอมไปคุยกันสองคน" แคท "บ้าแก ใครเค้าจะให้" "นี่ไงกุญแจ ไปกันได้แล้ว"แคท "เฮ้ย แกแอบไปเปิดเองเปล่า มั่วเปล่าแก" "แหมพี่ก็นั่งอยู่ตรงนี้เห็นแคทมาเปิดห้องหรือเปล่าหละ" แคท ผมอึ้งไปเลยมันทำได้จริงๆ หรอเนี่ย แล้วโรงแรมมันก็บ้ามีด้วยหรอขอทดลองห้อง "อ้าวไม่เป็นคำพูดหรอเนี่ย แบบนี้สงสัยต้องบอกน้องแนนเรื่องร้านกาแฟซะแล้ว" แคท "เออไป สัญญาแล้วนี่ แต่เรื่องมีอารมณ์หรือไม่มีกูไม่รู้นะ เรื่องนี้ไม่ได้ตกลง" "จ้าเดี๋ยวถ้าแคททำให้พี่สู้ไม่ได้แคทยอมกลับทันทีเลย" แคท "เออไป" ผมคิดว่ายังไงผมก็ไม่มีอารมณ์กับแคทแน่ๆ ถึงมันจะหุ่นดีสวยเหมือนกันแต่ผมสนิทกับมันจนเหมือนมันเป็นน้องคนนึง ยังไงซะเดี๋ยวไม่สู้ก็คงไม่มีอะไรแล้วได้กลับออฟฟิต จบตอนที่ 35 ตอนนี้ยาวอีกและหมดโควตาสาวคนที่สองเลย ปรกติจะให้ได้ซักสองคนต่อตอนแท้ๆ 55 ตอนหน้ามาลุ้นกันว่านายบีจะสู้หรือเปล่านะ ขอบคุณเพื่อนๆ ที่ติดตามและให้กำลังใจครับ ปล รูปเอาแบบนี้ไปก่อนนะ กำลังทำโปรเจคอยู่ ก้อย 35.0 ก้อย 35.0